Ok dus we zitten in een crisis, een crisis die de hele wereld voelt. Is dat zo? De hele wereld ziet ze, maar voelt de hele wereld dit. Wij vragen het ons werkelijk af, want als de hele wereld dit zou voelen...en er dus last van ondervindt , zouden ze toch er iets aan doen. Maar velen doen gewoon door. Ze vinden niet dat de crisis de hunne is. Daarom is er discussie. De discussie, soms hardhandig gaat of er een crisis is en dewelke dan.
Deze crisis is geen economische crisis, of een ideologische crisis. Deze crisis is een indentiteitscrisis. Een identiteitscrisis ontstaat wanneer een persoon twijfelt aan zijn identiteit: Wie ben ik? Als hij niet weet wie hij is dan weet hij ook wat hij doen zal. Hij twijfelt dan ook aan zijn doel in het leven. Hij is alle richting kwijt.
Deze wereld is alle richting kwijt. Vroeger leek het veel simpelder. Je had winnaars en verliezers in een oorlog. De winnaars gingen aan de haal met de grootste deel van de taart. De verliezers bleven met lege handen. Tot de rollen omgedraaid werden, maar dat duurde lang , heel lang.
Je had aggressors en slachtoffers. Het slachtoffer legde veelal het lootje, trok aan het kortste eind. Struggle for life. The survival of the fittest, niemand trekt dit in twijfel...en toch. Hier zit net de identiteitscrisis.
De overwinnaar wordt alle krachten toegeschreven en hoewel een moord sinds kort niet meer geheel door de beugel kan, zitten we met een probleem. Je kunt iemand financieel vermoorden...en dat noemen ze dan vrije markteconomie. Het is kwestie van zienswijze, maar hier wordt nog steeds de aggressor alle macht toegeworpen. We geloofden er in , tot voor kort, en de meesten nog steeds. Het spelletje noemt geld verdienen, en ambitie hebben, maar ten koste van wie of wat. We worden geconfronteerd met onze eigen uitgangspunten en overtuigingen, en raken stilaan de richting kwijt.
De winnaar van vandaag is de verliezer van morgen. Het gaat te snel. We worden geconfronteerd met onze eigen vastgeroeste overtuigingen. Ze werken niet meer. We raken in crisis met onszelf, zelfs een hele wereld tegelijk. Het is een mundiale midlife crisis, waar we met zijn allen in zitten.
Is dit wat ik wou? Het leven zoals we het nu definiëren is een persoonlijk trauma geworden.
Een trauma is het tegenovergestelde van in je kracht staan. Tijdens een trauma zijn we letterlijk en figuurlijk buiten onszelf geraakt. We werden overweldigd door de situatie en vonden er geen antwoord op. De situatie (als slachtoffer) was te bedreigend en misschien wel levensbedreigend.
Deze definitie verklaart echter niet het hele verhaal. Waarom was ik gisteren nog een winnaar en vandaag een verliezer. Er is geen scherpe scheidingslijn meer tussen deze twee.Vroeger had je nog een baan voor het leven. Deze langdurige (on)zekerheden zijn er niet meer. Huwelijken en relaties worden veel sneller aangegaan, maar ook veel sneller ontbonden. Er zijn geen vaste waarden meer. Het afbrokkelen van oude vaste waarden heeft ons gevoeliger gemaakt voor een persoonlijke en zelfs een mundiale crisis en lopen dan een persoonlijke of wereldlijke trauma op.
Maar waarom een crisis of een trauma. Waarom ik en niet een ander? Een crisis kan een mogelijkheid tot groei worden, als men de flexibiliteit heeft om zich aan de nieuwe situatie aan te passen. Waarom gooit een trauma of crisis ons wel uit onze kracht? Waarom deed bij de ene zijn ‘ik’ wankelen en bij een andere niet.
Om een midlife crisis te begrijpen is het nodig om de identiteit van de persoon te onderzoeken. Waar gelloft hij in, wat zijn zijn fundamenten, zijn vaste waarden; die op dat moment op losse schroeven staan. Die dienen we dan te veranderen, aan te passen om met nieuwe ideeën en begrippen verder te gaan.
Om een wereldcrisis te begrijpen dient men te begrijpen waarom het ons uit evenwicht brengt, waar en waarom. Waarom valt het onze integriteit aan? Waarom valt het onze identiteit aan, doet het ons pijn. Waarom valt het ons wereldbeeld aan en dus ons zelfbeeld.
Een trauma is een aanval op het zelfbeeld van een persoon.
Elke aanval op het zelfbeeld van een persoon is een trauma.
Elke aanval op het zelfbeeld van een persoon resulteert in een crisis en misschien een resulterend trauma.
Deze traumatische wereldcrisis is een aanval op het zelfbeeld van de mens:
Is het leven een struggle for life?
Is werken het hoogste doel?
Is geld alles zaligmakend?
Wie zijn we?
Wat doen we hier?
Wat is het doel van het leven?
Wie ben ‘IK’
Het is wel duidelijk dat ons huidig zelfbeeld niet meer voldoet.
Alle instituten en organismes die onze wereld beheersten storten te pletter. Dit kan enkel omdat ons zelfbeeld eveneens te pletter slaat op de rotsen van de realiteit. De waarheid beukt als dwaze golven op ons bastion: ‘WIE BEN IK’, en breekt elke weerstand.
Dit is de vraag die we ons dienen te stellen. Dit is de vraag waar we een antwoord op dienen te vinden willen we deze traumatische ervaring helen.
Het enige antwoord dan men hier kan verzinnen is deze:
‘IK’ kan niet handelen als ‘ik’ (mijn zelfbeeld) niet vrij is.
Enkel in vrijheid kun je werkelijk handelen.
In onvrijheid handelen is niet enkel jezelf verloochenen maar is ‘GEEN HANDELEN’. Het is kopiëren, naäpen.
De nieuwe wereld vraagt om ‘vrij’ te handelen door eerst ‘vrij’ te zijn.
Wie niet vrij is kan niet handelen, en deze wereld gaat kapot aan onvrij handelen.
We handelen enkel in angst, met vastgeroeste overtuigingen over onszelf (en de wereld). We handelen op basis van gekopieerde herineringen die niet van ons zijn. Met herinneringen die niet van ons zijn handelen we naar oude herinneringen, met referenties die niet de onze zijn en/of per definitie onwerkzaam zijn. We zijn in shock.
Om uit deze shock te raken dienen we onszelf te helen, ons trauma te helen, ons wereldbeeld te helen, ons zelfbeeld te helen.
We hebben getracht om dit helingsproces te omschrijven en te doorlopen in de komende drie boeken. Het geheel is een omzwerving doorheen onze huidige wereld, onze basis principes en hoe we hem opgebouwd hebben. Het is een , grillige,hobbelige reis doorheen onze overtuigingen over onszelf en de wereld.
Ons doel is dat je onze gedachtengang volgt, analyseert en indien correct e integreert.
Het is ons aanbod aan onszelf en de wereld om dit trauma, deze wereldcrisis, deze identiteitscrisis in positieve krachten en ideëen om te zetten.
Het is de weg die wij hebben bewandeld op weg naar onze innerlijke vrijheid en daarom ook uiterlijke vrijheid. Het is niet de enige weg maar het is wel het enige doel. En het doel is vrijheid. Het doel is innerlijke vrijheid, uiterlijke vrijheid, vrijheid van denken , vrijheid van handelen.
Het is onze weg naar de uitgang. Het is onze weg naar de ingang, de ingang om het leven te begrijpen en vanuit dit begrijpen te handelen. De taak voor us is de volgende begrippen te kauwen , te integreren en toe te passen.
U bent vrij. U bent vrij dit boek te lezen of niet.
U bent vrij om de inhoud te verwerpen of niet.
U bent vrij om dit te doen.
Maar u bent niet vrij om niet te leven. U moet leven of u hoort hier niet thuis. U moet ervaren of ervaren op de aarde is niet jouw ding. U moet deze crisis doormaken, of u sluit uw ogen voor deze wereld. En als deze wereld u niets aangaat , hoeft deze wereld u ook geen rekenschap af te leggen.
Dit is de wet van oorzaak en gevolg.